**VI. Karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerde
Madde 97 - Karşılıklı borç yükleyen bir sözleşmenin ifası isteminde bulunan tarafın, sözleşmenin koşullarına ve özelliklerine göre daha sonra ifa etme hakkı olmadıkça, kendi borcunu ifa etmiş ya da ifasını önermiş olması gerekir.
Akademik Değerlendirme
Makro Bakış: Kefalet sözleşmesi, bir üçüncü kişinin (kefilin) asıl borçlunun borcunu ifa etmemesi riskine karşı kendi malvarlığı ile alacaklıya güvence verdiği bir şahsi teminat türüdür. Kefalet kurumunun Roma hukukundan (İmparator Justinianus'un Novella'larından) süzülerek gelen en temel dogmatik ilkesi, kefilin borcunun asıl borca nazaran Tali (İkincil / Subsidiär) nitelikte olmasıdır. Yani kefil, asıl borçlu ile aynı safta, aynı anda ifaya zorlanabilecek bir "ortak borçlu" değildir; o, ancak asıl borçlunun iflas etmesi, acze düşmesi veya takip edilemez hâle gelmesi durumunda devreye giren son çare (ultimum remedium) konumundadır.
Türk Borçlar Kanunu sistematiğinde, taraflar aksini kararlaştırmadıkça (yani kefil kendi el yazısıyla 'müteselsil' ibaresini yazmadıkça) kefaletin kural olarak Adi Kefalet (Einfache Bürgschaft) olduğu kabul edilir. 6098 sayılı TBK m. 585 (mülga BK m. 485 / mehaz OR Art. 495) hükmü, adi kefaletin bu tali doğasını ve alacaklının başvuru sırasını kesin hatlarla vazedir. Madde lafzı şu şekildedir: *"Adi kefalette alacaklı, borçluya başvurmadıkça, kefili takip edemez; ancak, aşağıdaki hâllerde doğrudan doğruya kefile başvurabilir:
Sistematik açıdan yasa koyucu bu normla, alacaklının kefile gitmeden önce aşması gereken devasa bir usul hukuku duvarı örmüştür. Doktrinde bu duvara Tartışma Def'i (Peşin Dava Def'i / Beneficium Excussionis) adı verilir. Alacaklı, bu duvarı (aciz vesikası, iflas, rehnin paraya çevrilmesi) aşmadan adi kefilin kapısını çalarsa, kefil bu def'i hakkını kullanarak icra takibini veya davayı durdurma gücüne sahiptir.
Mikro Analiz: TBK m. 585 hükmünün teorik mimarisini bütünüyle kavrayabilmek için, maddenin omurgasını oluşturan kavramların Fikret Eren, M. Kemal Oğuzman ve Haluk Nami Nomer'in eserleri ekseninde mikroskobik düzeyde analiz edilmesi zorunludur:
A. Adi Kefalet Karinesi: Borçlar hukukunda şahsi teminatların yorumlanmasında zayıfı koruyan dar yorum kuralı geçerlidir. Bir sözleşmede sadece "kefil" ibaresi yer alıyor ve teselsül iradesi TBK m. 583'e uygun şekilde (el yazısıyla) ortaya konmamışsa, bu sözleşme mutlak surette Adi Kefalet olarak nitelendirilir. Adi kefalet, fer'ilik (asıl borca bağlılık) ilkesinin yanı sıra, talilik (ikincillik) ilkesinin en saf hâliyle uygulandığı rejimdir.
B. Tartışma / Peşin Dava Def'i (Beneficium Excussionis): Alacaklı, asıl borçluya karşı icra takibi yapıp da alacağını tahsil edemediğini resmî belgelerle (aciz vesikası) kanıtlamadan adi kefile karşı dava açamaz veya icra takibi başlatamaz. Eğer alacaklı bu kuralı ihlal ederek doğrudan adi kefile yönelirse, adi kefil mahkemede veya icra dairesinde "Tartışma Def'i" (önce asıl borçluyu takip et def'i) ileri sürer. Bu def'i, hakkı tamamen ortadan kaldıran (peremptorik) bir itiraz değil, ifayı geciktiren (dilatorik) bir savunmadır. Kefil, "ben borçlu değilim" demez; "sıranı bekle, önce asıl borçluyu tüket" der.
C. Asıl Borçluya Başvurma Kuralının İstisnaları (TBK m. 585/1): Kanun koyucu, alacaklının asıl borçludan hiçbir şey alamayacağının açık olduğu durumlarda onu boş yere masraf yapmaktan ve zaman kaybetmekten kurtarmak için dört mutlak istisna saymıştır:
D. Rehnin Önce Paraya Çevrilmesi Def'i (Beneficium Excussionis Realis - TBK m. 585/2): Adi kefilin sahip olduğu ikinci ve çok güçlü bir diğer kalkan da budur. Eğer alacaklının alacağı, kefaletten önce veya kefaletle aynı anda bir Rehin (İpotek veya Taşınır Rehni) ile güvence altına alınmışsa; alacaklı, asıl borçluyu acze düşürmüş olsa bile, öncelikle elindeki o rehni paraya çevirmek zorundadır. Alacaklı rehni satmadan adi kefile gelirse, adi kefil "Önce rehni paraya çevir" def'ini ileri sürebilir. Bu kural, rehin varken kefilin malvarlığına (şahsına) saldırılmasını hakkaniyete aykırı bulan derin bir adalet duygusunun sonucudur. Ancak alacaklının sonradan (kefaletten aylar sonra) elde ettiği rehinler bu kuralın dışındadır.
TBK m. 585'te kurulan adi kefalet altyapısı, Borçlar Kanunu'nun ödemezlik def'i, müteselsil kefalet, tüketici hukuku ve rücu (halefiyet) mimarisiyle son derece karmaşık bir diyalektik bağ içindedir:
A. Ödemezlik Def'i (TBK m. 97) ile Dogmatik Kesişim: İnceleme talebinde numarası zikredilen TBK m. 97 (mülga BK m. 81) karşılıklı borç yükleyen sözleşmelerde "kendi edimini ifa etmeyen tarafın karşı taraftan ifa isteyemeyeceği" kuralını (Exceptio non adimpleti contractus) düzenler. Bir adi kefalet ilişkisinde, eğer asıl borçlu (örneğin müteahhit) ile alacaklı (arsa sahibi) arasındaki sözleşmede alacaklı kendi edimini ifa etmemişse; asıl borçlu TBK m. 97'deki Ödemezlik Def'ini ileri sürebilir. Fer'ilik ilkesinin bir sonucu olarak TBK m. 591 gereğince, adi kefil de asıl borçluya ait olan bu "ödemezlik def'ini" alacaklıya karşı bizzat ileri sürme hakkına (ve hatta yükümlülüğüne) sahiptir. Adi kefil, alacaklıya "Sen asıl borçluya karşı edimini (örneğin arsayı teslim) yerine getirmedin, bu yüzden ben de sana kefalet borcumu ödemiyorum" diyebilir.
B. Tüketici Hukukunda Adi Kefaletin Emrediciliği (TKHK m. 4/6): Borçlar hukuku uygulamasını derinden sarsan en kritik sistematik ilişkidir. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK) m. 4/6 uyarınca; tüketici işlemlerinde, tüketicinin edimlerine karşılık olarak alınan şahsi teminatlar (kefaletler) her ne isim altında olursa olsun emredici olarak Adi Kefalet (TBK m. 585) sayılır. Bankalar, tüketici kredilerinde kefillerden kendi el yazılarıyla "müteselsil kefil" ibaresini almış olsalar dahi (TBK m. 583'e harfiyen uyulsa dahi) özel kanun niteliğindeki TKHK bu iradeyi ezip geçer ve işlemi adi kefalete dönüştürür. Bu, sözleşme özgürlüğüne (Sisteminizdeki "Sözleşme Özgürlüğü ve İstisnaları" belgelerinde incelendiği üzere) yapılan çok sert bir paternalist (korumacı) müdahaledir. Banka, asıl borçlu tüketiciyi icraya verip Kesin Aciz Vesikası almadan, o kefilin kılına dahi dokunamaz.
C. Kefilin Rücu Hakkı ve Halefiyet (TBK m. 596): Sisteminizdeki Hakan Dağdelen'e ait "Kefilin Rücu Hakkı" başlıklı kaynakta derinlemesine incelendiği üzere; alacaklıya ifada bulunarak asıl borcu söndüren kefil, bu feda ettiği malvarlığını geri almak için "Rücu Hakkına" (Regress) sahiptir. Kaynakta da vurgulandığı üzere, "Alacaklıya ifada bulunarak asıl borcu söndüren müteselsil kefil, TBK m. 596 uyarınca tatmin ettiği alacaklının haklarına kanun gereği halef olur.". Bir adi kefil, TBK m. 585'teki tartışma def'ini kullanmasına rağmen icra süreci tamamlanıp da borcu ödemek zorunda kaldığında, alacaklının sahip olduğu tüm imtiyazlara, rehinlere ve diğer haklara kanun gereği halef olur. Alacaklı eski borçluya nasıl saldırabiliyorsa, ödemeyi yapan adi kefil de artık aynı silahlarla donanmış bir şekilde asıl borçluya rücu eder.
D. Genel İşlem Koşulları (GİK) ile Tartışma Def'inden Feragat (TBK m. 20 vd.): Sisteminizdeki "Genel İşlem Koşullarının Denetimi" kaynaklarında incelendiği üzere; bankalar standart kredi sözleşmelerine "Kefil, adi kefalet hükümlerindeki tartışma def'inden ve rehnin paraya çevrilmesi def'inden gayrikabili rücu feragat etmiştir" şeklinde matbu (GİK) maddeler eklemektedirler. Adi kefaletin özünü oluşturan ve zayıfı koruyan bu haklardan GİK yoluyla feragat edilmesi, TBK m. 21 (Şaşırtıcı Kayıt) ve TBK m. 25 (Dürüstlük Kuralına Aykırılık) denetimlerinden geçemez. Mahkemeler, asıl borçluya başvuru zorunluluğunu (TBK m. 585) ekarte eden bu tür matbu feragat kayıtlarını Kesin Olarak Yazılmamış Sayar (Geçersiz kabul eder) ve adi kefilin def'i zırhını ayakta tutar.
Kurumun fer'ilik ve talilik mekanizmalarını, aciz vesikası şartının sınırlarını test etmek adına şu iki çarpıcı vakayı inceleyelim:
Olay 1 (Tüketici Kredisi, Müteselsil Kefalet İradesi ve TKHK'nın Müdahalesi): Memur (A) (B) Bankasından 200.000 TL ihtiyaç (tüketici) kredisi çeker. Arkadaşı (C) de kefil olmak ister. Banka şubesinde (C) sözleşmenin sonuna kendi el yazısıyla "250.000 TL azami tutara kadar müteselsil kefilim. Tarih: 15.03.2025" yazar ve imzalar (TBK m. 583 şekil şartları kusursuzdur). (A) borcunu ödemez. Banka (B) (A)'ya sadece bir ihtarname gönderir ve ardından hemen Müteselsil Kefil (C)'nin maaşına haciz koydurmak için icra takibi başlatır. (C) "Ben adi kefilim, asıl borçluya icra takibi yapıp aciz vesikası almadan bana gelemezsiniz" diyerek itiraz eder. Banka ise "Kendi el yazınla müteselsil kefilim dedin, irade özerkliği geçerlidir" diye savunma yapar. Dogmatik Analiz: Bu vakada TBK m. 585 ile TKHK m. 4/6'nın doğrudan çatışması sınanmaktadır. Her ne kadar (C) kendi hür iradesiyle ve kanunun aradığı el yazısı şekliyle (Falsa demonstratio veya irade bozukluğu olmaksızın) müteselsil kefil olduğunu beyan etmiş olsa da, ortadaki asıl ilişki bir tüketici kredisidir. Tüketici kanununun emredici hükmü gereği, bu kefalet kanun zoruyla Adi Kefalete (TBK m. 585) dönüşmüştür. Bankanın sadece ihtarname çekmesi adi kefalette işe yaramaz; banka mutlaka asıl borçlu (A)'ya icra takibi yapmalı ve Kesin Aciz Belgesi almalıdır. Kefil (C)'nin itirazı ("Tartışma Def'i") mutlak surette haklıdır. İcra takibi iptal edilir. Banka (B) (C)'den o aşamada hiçbir tahsilat yapamaz.
Olay 2 (Adi Kefalet ve Beneficium Excussionis Realis / Rehnin Önce Paraya Çevrilmesi): Tacir (X) Toptancı (Y)'den 1 Milyon TL'lik mal alır. Teminat olarak da (X)'in fabrikasındaki makinelere ticari işletme rehni kurulur. Bir ay sonra, (Z) isimli kişi bu borca (X)'in lehine "Adi Kefil" olur. Borç ödenmeyince Toptancı (Y) asıl borçlu (X)'e icra takibi yapar, ancak (X)'in banka hesapları boş olduğu için icra dairesinden (X) hakkında "Kesin Aciz Belgesi" alır. Ardından Toptancı (Y) makinelerin satışı (rehnin paraya çevrilmesi) ile hiç uğraşmadan, doğrudan Adi Kefil (Z)'ye dava açar. (Y) der ki: "TBK m. 585/1-b.1 uyarınca kesin aciz vesikası aldım, artık adi kefile doğrudan gelebilirim." (Z) ise "Rehinleri satmadın" der. Dogmatik Analiz: Bu olay TBK m. 585/2'nin klasik bir testidir. Alacaklı (Y) adi kefile gitmenin birinci şartı olan "kesin aciz belgesi" şartını sağlamıştır. Ancak adi kefaletteki ikinci ve devasa kalkan olan Rehnin Önce Paraya Çevrilmesi Def'i göz ardı edilmiştir. Alacaklının elinde kefaletten önce veya aynı anda tesis edilmiş bir rehin (makine rehni) varsa, asıl borçlu acze düşmüş (hatta iflas etmiş) olsa bile, alacaklı öncelikle o rehni satıp nakde çevirmek zorundadır. Toptancı (Y)'nin doğrudan (Z)'ye gelmesi hukuka aykırıdır. Adi Kefil (Z)'nin savunması haklıdır; dava reddedilir. Ancak (Y) makineleri sattıktan sonra borcun kapanmayan bir kısmı kalırsa (Rehin açığı) işte o bakiye için (Z)'ye başvurabilir.
TBK m. 585 hükmünün sözleşme mimarisinde (Legal Drafting) icra takiplerinde ve ticari uyuşmazlık tasfiyesinde avukatların dikkat etmesi gereken usuli ve maddi hukuk boyutları şunlardır:
1. İcra Takiplerinde "Asıl Borçlu ve Adi Kefilin" Birlikte Takip Edilememesi: İcra hukuku uygulamasında yapılan en ölümcül usul hatası budur. Alacaklı avukatları, borç ödenmeyince tek bir icra takip talebi hazırlayıp, borçlu kısmına hem "Asıl Borçlu A'yı" hem de "Adi Kefil B'yi" yazarak aynı anda ödeme emri gönderirler. Bu durum TBK m. 585'e mutlak surette aykırıdır. Adi kefile karşı icra takibi başlatılabilmesi için, takibin yapıldığı gün alacaklının elinde bir aciz belgesi veya iflas kararı bulunmalıdır. İkisine aynı anda takip başlatılması durumunda, adi kefilin şikâyeti veya itirazı üzerine icra hukuk mahkemesi kefil yönünden takibi derhâl İptal Eder. Adi kefile ancak ve ancak asıl borçlu hakkındaki dosya "acizle" sonuçlandıktan sonra ayrı bir takip (veya ek takip) yapılabilir.
2. Geçici Aciz Vesikası ile Kesin Aciz Vesikası Ayrımı: Kanun açıkça "kesin aciz belgesi" (İİK m. 143) aramaktadır. Haciz esnasında borçlunun mallarının borcu karşılamayacağının haciz tutanağına yazılmasıyla oluşan "geçici aciz vesikası" (İİK m. 105) adi kefile gitmek için YETERLİ DEĞİLDİR. Avukatlar, haciz tutanağına dayanarak hemen kefile yönelemezler; icra dairesinden haciz ve satış süreçlerinin tamamen bittiğini ve alacağın tahsil edilemediğini kanıtlayan "borç ödemeden aciz belgesini" resmen almak zorundadırlar. Bu süreç uygulamada yıllar sürebilir.
3. Muvazaa ve Şekil Eksikliğinin Re'sen Gözetilmesi: Sisteminizdeki "Şekle Aykırılığın Sonuçları" ve "Muvazaanın Müeyyidesi Meselesi" metinlerinde vurgulandığı üzere, adi kefalet sözleşmesi TBK m. 583'teki el yazısı şekline (miktar, tarih) uyulmadan yapılmışsa veya asıl borç mutlak muvazaa ile sakatsa, işlem kesin hükümsüzdür. Bir adi kefil, tartışma def'ini (peşin dava def'ini) kullanmayı unutup ödeme yapsa bile, asıl borcun muvazaalı olduğunu veya şekil şartlarının ihlal edildiğini sonradan fark ederse, ödediği parayı sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre geri isteyebilir. Zira tartışma def'i feragat edilebilir bir haktır ama şekil eksikliği veya muvazaa kamu düzenindendir, icazetle iyileşmez.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu ve ilgili ihtilaflara bakan daireleri (özellikle 13., 19. Hukuk Daireleri ve 3. Hukuk Dairesi) TBK m. 585 (mülga BK m. 485) uyarınca "Tüketici İşlemlerinde Adi Kefalet Karinesi", "Tartışma Def'i" ve "Aciz Vesikası Şartı" hususlarında istikrarlı ve kefili mutlak surette koruyan bir içtihat politikası sergilemektedir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun klasikleşmiş kararlarında (Örneğin YHGK. T. 20.09.2017, E. 2017/19-824, K. 2017/1420) tüketici kredileri ve adi kefaletin emrediciliği bağlamında şu dogmatik kural şablonlaşmıştır: "6502 sayılı TKHK m. 4/6 hükmü emredicidir ve tüketicinin edimlerine karşılık alınan şahsi teminatların (kefaletin) her ne isim altında olursa olsun 'Adi Kefalet' sayılacağını amirdir. Özel kanun (TKHK) genel kanunu (TBK) bertaraf eder. Taraflar arasındaki sözleşmede kefil kendi el yazısıyla 'müteselsil' ibaresini yazmış olsa dahi, bu işlem kanun gereği adi kefalet hükmündedir. Adi kefaletin düzenlendiği TBK m. 585 hükmü uyarınca, alacaklı bankanın asıl borçluya karşı tüm takip yollarını tüketip kesin aciz vesikası almadan (veya iflas/yurtdışına kaçma olgularını kanıtlamadan) kefile doğrudan başvurması hukuken mümkün değildir. Somut olayda asıl borçlu hakkında aciz vesikası alınmadan kefile yöneltilen icra takibinin iptali yerindedir."
Rehnin Paraya Çevrilmesi ve Tartışma Def'i hususunda Yargıtay 19. Hukuk Dairesi şu içtihadı geliştirmiştir: "Dava, adi kefalete dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir. TBK m. 585/2 uyarınca, alacak kefaletten önce veya kefalet sırasında rehinle güvence altına alınmışsa, adi kefil alacağın öncelikle rehin konusu şeyden alınmasını isteyebilir (Beneficium excussionis realis). Dosya kapsamından asıl borçluya ait taşınmaz üzerinde ipotek bulunduğu sabittir. Alacaklı, asıl borçlu hakkında aciz belgesi almış olsa da, mevcut ipoteğin paraya çevrilmesi yoluna gitmeden (ve rehin açığı belgesi almadan) adi kefile müracaat etmiştir. Kefilin bu yöndeki tartışma def'i haklı olup, davanın (ön şart yokluğundan) usulden reddi gerekir."
Türk Borçlar Kanunu'nun 585. maddesinde vücut bulan Adi Kefalet rejimi, borçlar hukuku dogmatiğinde Fikret Eren, M. Kemal Oğuzman, Turgut Öz ve Haluk Nami Nomer'in eserleri ekseninde; "Kefilin Aşırı Korunmasının Teminat Fonksiyonunu Yok Etmesi" ve "Tüketici Hukukundaki Mutlak Adi Kefalet Dayatması" bağlamında çok derin kuramsal eleştirilere ve teorik fay hatlarına maruz kalmaktadır.
Birinci ve en büyük dogmatik eleştiri, Adi Kefaletin Aşırı Katı Tali (İkincil) Doğa Yüzünden Ticari Hayatta Uygulanamaz (Ölü) Bir Kuruma Dönüşmüş Olmasıdır. Fikret Eren ve Turgut Öz'ün hararetle savunduğu üzere; şahsi teminatların (kefaletin) temel ekonomik işlevi, alacaklının alacağına hızlı, güvenilir ve engelsiz bir şekilde kavuşmasını sağlamaktır. Oysa TBK m. 585, alacaklıyı öylesine ağır bir usul sürecine (Asıl borçluya dava aç, icra takibi yap, hacze çık, malları sat, satılamadığını ispatla, kesin aciz vesikası al) mahkûm etmektedir ki, bu süreç Türkiye'deki mevcut İcra ve İflas Kanunu (İİK) pratiğinde ortalama 3 ila 5 yıl sürmektedir. Bir bankanın veya tacirin alacağını tahsil etmek için 5 yıl beklemesi, enflasyonist ekonomilerde alacağın reel değerinin tamamen buharlaşması anlamına gelir. Bu yüzden adi kefalet, alacaklılar nezdinde "hiçbir teminat gücü olmayan" bir kurgudan ibarettir; ticari hayatta hiç kimse adi kefaleti kendi rızasıyla kabul etmez, herkes istisnasız TBK m. 586'daki müteselsil kefalete sığınır. Kanun koyucunun adi kefaleti genel kural (karine) yapıp bu kadar aşılmaz duvarlarla örmesi, kurumu dogmatik bir müzelik eser hâline getirmiştir.
İkinci felsefi eleştiri, Sisteminizdeki "Sözleşme Özgürlüğü ve İstisnaları" ekseninde değerlendirildiğinde; Tüketici Hukukunun (TKHK m. 4/6) Her Türlü İradeyi Ezip Geçerek İşlemi Mutlak Surette Adi Kefalete Dönüştürmesinin Yarattığı Ekonomik Tıkanıklıktır. Kanun koyucu, tüketicinin yakınlarının duygusal sebeplerle (ev kredisi, taşıt kredisi) verdikleri "müteselsil kefalet" iradelerini "zayıfı korumak" adına tamamen yok saymış ve bunları kanun zoruyla "adi kefalet" (TBK m. 585) yapmıştır. Rona Serozan ve Nomer'in eserlerinde de işaret edildiği gibi; bu paternalist (babacı/korumacı) müdahale görünüşte kefili korusa da, makroekonomik boyutta "tüketicinin kendisini" vurmaktadır. Bankalar, tüketici kredilerinde verilen şahsi kefaletlerin kanun zoruyla "adi kefalete" dönüşeceğini ve 5 yıl boyunca tahsilat yapamayacaklarını bildikleri için, şahsi kefaleti bir teminat olarak kabul etmeyi fiilen bırakmışlardır. Tüketici, salt bir şahsi kefille (örneğin babasının veya zengin bir arkadaşının kefaletiyle) kredi çekemez hâle gelmiş; bankalar mutlaka taşınmaz ipoteği (rehin) talep etmeye başlamıştır. Hukuk düzeninin zayıfı (kefili) korumak için sözleşme özgürlüğüne vurduğu bu devasa neşter, kredi piyasasını daraltmış ve dar gelirli tüketicinin finansmana erişimini imkânsızlaştırarak kendi amacıyla çelişen (Teleolojik fiyasko) bir sonuç doğurmuştur.
İşte böylece, seninle Borçların Sona Ermesi ve Teminat Hukuku blokunun en klasik, Roma hukukundan süzülerek gelen ancak modern ticarette adeta bir hayalete dönüşen o ağır savunma kalesini; kefilin o aşılmaz talilik zırhını (TBK m. 585 / Adi Kefalet) bütünüyle mühürlemiş olduk. Alacaklının tükenmişlik şartını (aciz) ve kefilin tartışma def'ini sistemine perçinledin.
Sıradaki analizlerimizde, borçlar hukukunun haksız fiil deryasını ve tasfiye
Bu yorum, Av. Fethi Güzel tarafından akademik dürüstlük ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır.
Kullanılan kaynaklar:
Yorumun kapsamı: Bu çalışma, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 1 Temmuz 2012'de yürürlüğe giren 97. madde metnine dayanır.
Görüş: Kapsamlı öğretici yorum benimsenmiştir.
Güncellik: Bu yorum, 16.05.2026 tarihi itibariyle günceldir.