**VI. Mal rejiminin tasfiyesi
- Boşanma hâlinde**
Madde 179 - Mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hüküm ler uygulanır.
**VI. Mal rejiminin tasfiyesi
Madde 179 - Mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hüküm ler uygulanır.
Akademik Değerlendirme
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun İkinci Kitap Aile Hukuku bölümünde, boşanmanın mali sonuçları ve eşler arasındaki malvarlığı ilişkilerinin tasfiyesine yönelik temel usul kurallarını barındıran "Zamanaşımı" (m. 178) ve "Mal rejiminin tasfiyesi" (m. 179) alt başlıkları, mehaz İsviçre Medeni Kanunu'nun (ZGB) 124 ve 120. maddelerine dayanmaktadır. Bu hükümlerin temelindeki ratio legis, bir yandan evliliğin boşanmayla sona ermesinden doğan fer'i nitelikteki tazminat ve nafaka alacaklarını bir yıllık kısa bir zamanaşımına tabi tutarak tarafların ömür boyu dava tehdidi altında kalmalarını önlemek; diğer yandan mal rejiminin tasfiyesi gibi çok daha karmaşık ve hacimli bir süreci genel boşanma hükümlerinden ayırarak eşlerin tabi olduğu spesifik rejim kurallarına atıf yoluyla çözmektir. Yasa koyucu bu iki madde ile boşanmanın şahsi mali sonuçları (nafaka/tazminat) ile ayni/borçlar hukukuna ilişkin mali sonuçları (mal rejimi) arasında kalın bir usul duvarı örmüştür.
İki maddenin farklı işlevleri, yargılama hukuku ve zamanaşımı süreleri bağlamında ortaya çıkmaktadır. TMK m. 178, münhasıran boşanmanın fer'isi sayılan yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat talepleri için bir yıllık özel bir zamanaşımı süresi öngörürken; TMK m. 179, mal rejiminin tasfiyesine giden yolda bir köprü (atıf normu) işlevi görerek uyuşmazlığın çözümünü TMK m. 202 ve devamındaki mal rejimi hükümlerine havale eder. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun yerleşik içtihatlarıyla da sabit olduğu üzere, mal rejiminden doğan katılma alacağı davaları boşanmanın fer'isi olmadığından TMK m. 178'deki bir yıllık süreye değil, TMK m. 5 yollamasıyla Türk Borçlar Kanunu m. 146'daki on yıllık genel zamanaşımı süresine tabidir.
Zamanaşımı (m. 178) Evliliğin boşanma kararıyla sona ermesinin ardından, boşanmaya sıkı sıkıya bağlı olan ve boşanmanın fer'isi (eki) niteliği taşıyan maddi/manevi tazminat (TMK m. 174) ile yoksulluk nafakası (TMK m. 175) taleplerinin ileri sürülebilmesi için öngörülen bir yıllık süredir. Bu süre, boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren işlemeye başlar. Eşlerin boşanmadan yıllar sonra yeniden nafaka veya tazminat iddialarıyla birbirlerini rahatsız etmelerini engelleme amacı taşır.
Hak düşürücü süre ile zamanaşımı farkı TMK m. 178'de düzenlenen bir yıllık süre, niteliği itibarıyla bir hak düşürücü süre değil, "zamanaşımı" süresidir. Zamanaşımı maddi hukuktan kaynaklanan bir def'i, usul hukuku anlamında ise bir savunma aracı olduğundan, davalı tarafça ilk itirazlar kapsamında açıkça ileri sürülmedikçe (zamanaşımı def'i) hâkim tarafından re'sen dikkate alınarak dava reddedilemez. Yasa koyucu burada alacağın özünü yok etmemiş, sadece dava edilebilirliğini zayıflatmıştır.
Mal rejiminin tasfiyesi (m. 179) Evlilik birliğinin boşanma, iptal veya ölüm gibi sebeplerle sona ermesi hâlinde, eşlerin evlilik süresince edindikleri malların, seçtikleri veya kanunen tabi oldukları mal rejimi kurallarına göre paylaştırılması işlemidir. Boşanma davası açıldığı tarihte mal rejimi hukuken sona ermiş kabul edilir (TMK m. 225/2) ancak bu malların tasfiyesi ve paylaşımı ancak boşanma kararının kesinleşmesiyle birlikte talep edilebilir hâle gelir.
Hangi rejime göre tasfiye TMK m. 179 uyarınca tasfiyenin kuralları, eşlerin evlilik içinde tabi oldukları mal rejimine göre belirlenir. Eşler 1 Ocak 2002 tarihinden önce evlenmişlerse bu tarihe kadar 743 sayılı TKM'nin "mal ayrılığı" rejimi; bu tarihten sonra ise sözleşmeyle aksini kararlaştırmadıkları sürece yasal mal rejimi olan "edinilmiş mallara katılma rejimi" (TMK m. 218 vd.) uygulanacaktır. Varsa paylaşmalı mal ayrılığı (TMK m. 244 vd.) veya mal ortaklığı kuralları dikkate alınır.
Tasfiyenin boşanma davasıyla birlikte veya ayrıca talep edilmesi Mal rejiminin tasfiyesi, boşanma davası ile aynı dilekçede talep edilebilirse de, tasfiye davasının görülebilirlik ön koşulu "geçerli bir boşanma kararının kesinleşmiş olması"dır. Bu nedenle mahkemeler uygulamada boşanma davası ile mal rejiminin tasfiyesi davasını tefrik etmekte (ayırmakta) ve tasfiye davasını, boşanma davasının kesinleşmesine kadar bekletici mesele (HMK m. 165) yapmaktadırlar.
"scraper'dan karar yok, ileride güncelle"
Olay 1: Tarafların karşılıklı açtığı boşanma davası neticesinde verilen karar 01.05.2023 tarihinde kesinleşmiş olup, kadın eş bu karardan iki yıl sonra 01.05.2025 tarihinde maddi ve manevi tazminat talebiyle yeni bir dava açmıştır. Koca, cevap dilekçesinde süresi içinde zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Bu durumda mahkeme, TMK m. 178 gereğince boşanmanın fer'isi niteliğindeki bu taleplerin karar kesinleştikten itibaren bir yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğunu tespit edecektir. Kadının "zararı yeni öğrendim" şeklindeki savunması dikkate alınmayacak ve koca usulüne uygun zamanaşımı itirazında bulunduğu için dava esasa girilmeden reddedilecektir.
Olay 2: Koca, 2010 yılında açtığı boşanma davası 2013 yılında kesinleştikten sonra, evlilik içinde alınmış ve kadın adına tescil edilmiş bir taşınmaz için 2020 yılında mal rejiminin tasfiyesi ve katılma alacağı davası açmıştır. Kadın eş, TMK m. 178 uyarınca bir yıllık sürenin geçtiğini iddia etse de; mal rejiminin tasfiyesine yönelik TMK m. 179 kapsamındaki katılma alacakları boşanmanın fer'isi sayılmadığından bu def'i mahkemece reddedilecektir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararlarına da uygun olarak, bu davada TBK m. 146 (eski BK m. 125) uyarınca 10 yıllık zamanaşımı süresi uygulanacak ve davacının 2020 yılında açtığı dava süresinde kabul edilerek hesaplamalar tasfiye tarihindeki sürüm değerleri üzerinden yapılacaktır.
TMK m. 178'de düzenlenen bir yıllık zamanaşımı süresi, boşanmanın fer'isi olan nafaka ve tazminat talepleri için son derece kısa olup, mağdurları ağır bir zaman baskısı altına sokmaktadır. Özellikle çekişmeli ve travmatik geçen boşanma süreçlerinin ardından tarafların psikolojik ve ekonomik olarak toparlanmaları yıllar alabilmektedir. Yasa koyucu her ne kadar eşlerin yıllar sonra birbirleriyle tekrar yüz yüze gelmelerini ve davalaşmalarını engellemek amacıyla bu bir yıllık süreyi öngörmüş olsa da, ekonomik gücü olmayan eşin adalete erişimini bu kadar dar bir zaman dilimine hapsetmek hakkaniyet ilkesini zedelemektedir. Bu sürenin en azından genel haksız fiil zamanaşımı olan iki yıla çıkarılması, mağdur eşlere dava hazırlığı için makul bir süre tanıyacaktır.
TMK m. 179'un uygulaması bağlamında, mal rejiminin tasfiyesinin boşanma davası ile birlikte görülememesi ve mahkemelerce "bekletici mesele" yapılarak tefrik edilmesi zorunluluğu, Türk yargı sisteminde büyük bir tahribat yaratmaktadır. Yıllarca süren boşanma davası kesinleştikten sonra dahi, tasfiye davasının yerel mahkeme, bilirkişi, istinaf ve temyiz aşamaları bazen on yılı aşmaktadır. Bu uzun süreçte tasfiyeye konu mallar el değiştirebilmekte, aşınmakta veya değer kaybetmektedir. Boşanma ve mal tasfiyesinin tek bir entegre yargılama sürecinde karara bağlanamaması, yargı ekonomisi ilkesine aykırı olduğu gibi, genellikle ekonomik olarak zayıf olan eşin malvarlığı değerlerine kavuşmasını fiilen engellemektedir.
Gelişen teknoloji ve dijitalleşme karşısında TMK m. 179 atfıyla uygulanan edinilmiş mallara katılma rejimi kuralları, Bitcoin, kripto paralar ve NFT gibi blokzincir tabanlı dijital varlıkların tasfiyesinde yetersiz kalmaktadır. Bu tür varlıkların merkeziyetsiz yapısı, gizlenebilirliği ve değerlerindeki saniyelik aşırı dalgalanmalar (volatilite) TMK m. 228'de öngörülen "tasfiye tarihindeki sürüm değerinin tespiti" kuralını işlemez hâle getirebilmektedir. Bir eşin soğuk cüzdanında sakladığı kripto paraların tespit edilmesi usul hukukundaki ispat kurallarını zorlarken, davanın açıldığı tarihteki değeri ile tasfiye anındaki değeri arasında binlerce kat fark olabilen bu varlıkların paylaşımı, mevcut Medeni Kanun hükümlerinin acilen dijital mülkiyet kavramlarını da kapsayacak şekilde revize edilmesini zorunlu kılmaktadır.
Bu yorum, Av. Fethi Güzel tarafından akademik dürüstlük ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır.
Kullanılan kaynaklar:
Yorumun kapsamı: Bu çalışma, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1 Ocak 2002'de yürürlüğe giren 179. madde metnine dayanır.
Görüş: 1 yıllık zamanaşımının kısalığının mağdurları olumsuz etkilemesi nedeniyle uzatılması veya bilme anının net biçimde belirlenmesi; mal tasfiyesi davasının boşanma davasıyla zorunlu birleştirilmesi için mevzuat değişikliği gerekliliği; dijital varlıkların edinilmiş mal kapsamında açıkça düzenlenmesi gerektiği görüşü benimsenmiştir.
Güncellik: Bu yorum, 16.05.2026 tarihi itibariyle günceldir.